فرمایشات امام صادق علیه السلام به مفضل 20

اعْتَبِرْ یَا مُفَضَّلُ فِیمَا یُدَبَّرُ بِهِ الْإِنْسَانُ فِی هَذِهِ الْأَحْوَالِ الْمُخْتَلِفَةِ هَلْ تَرَى مِثْلَهُ یُمْکِنُ أَنْ یَکُونَ بِالْإِهْمَالِ أَ فَرَأَیْتَ لَوْ لَمْ یَجْرِ إِلَیْهِ ذَلِکَ الدَّمُ وَ هُوَ فِی الرَّحِمِ أَ لَمْ یَکُنْ سَیَذْوِی وَ یَجِفُّ کَمَا یَجِفُّ النَّبَاتُ إِذَا فَقَدَ الْمَاء؛

اى مفضّل! در این مراحل، نیک بیندیش. آیا می شود که [این همه تدبیر] بی مدبّر و حکیم باشد؟ می دانى اگر در رحم، خون به او نمی رسید همانند گیاهى که آب به وى نرسد خشک و پژمرده میگشت؟

شگفتیهاى آفرینش (ترجمه توحید مفضل)، ص: 48