هَاجَ الطَّلْقُu200f[1] بِأُمِّهِ فَأَزْعَجَهُ أَشَدَّ إِزْعَاجٍ وَ أَعْنَفَهُ حَتَّى یُولَد؛ چون چنین شد مادرش را درد زائیدن از جا بر مى u200fآورد و او را بى u200fتاب مى u200fکند تا از او متولد مى u200fشود. توحید مفضل ص 48 [1] الطلق« بسکون الثانی» وجع الولادة(درد زائیدن)

«إِنَّمَا یَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَأَقَامَ الصَّلاَةَ وَآتَى الزَّکَاةَ وَلَمْ یَخْشَ إِلاَّ اللّهَ فَعَسَى أُوْلَـئِکَ أَن یَکُونُواْ مِنَ الْمُهْتَدِینَ» (التوبة - آیه 18 ) ؛ مساجد خدا را تنها کسانی آباد م

فانه یجرى الیه من دم الحیض ما یغذوه کما یغذوا الماء النبات؛ پس جارى مى شود به سوى او (جنین) از خون حیض آن مقدار که غذاى او شود چنانچه آب غذا مى باشد براى نباتات. توحید المفضل ص 48

حَتَّى إِذَا کَمَلَ خَلْقُهُ وَ اِسْتَحْکَمَ بَدَنُهُ وَ قَوِیَ أَدِیمُهُ عَلَى مُبَاشَرَةِ اَلْهَوَاءِ وَ بَصَرُهُ عَلَى مُلاَقَاةِ اَلضِّیَاءِ؛ و پیوسته این غذا به او مى رسد تا خلقش تمام مى شود و بدنش مستحکم مى شود،و پوستش قوت مباشرت هوا به هم رساند،و از سردى و گرمى متضرّر نشود،و دیده اش تاب دیدن ...

وَ الْجَوَاهِرُ مَخْزُونَةٌ کَالذَّخَائِر؛ و جواهر، مانند چیز هایی که براى وقت نیاز اندوخته شده ، پنهان و انباشته شده است. توحید مفضل، ترجمه حدیث روزانه

وَ کُلُّ شَیْu200fءٍ فِیهَا لِشَأْنِهِ مُعَد؛ و همه چیز در جاى شایسته خود چیده شده است.u200f شگفتیهاى آفرینش (ترجمه توحید مفضل)، ص:46

ٌّ وَ الْإِنْسَانُ کَالْمَلِکِ ذَلِکَ الْبَیْتu200fِ وَ الْمُخَوَّلِu200f جَمِیعَ مَا فِیهِ وَ ضُرُوبُ النَّبَاتِ مُهَیَّأَةٌ لِمَآرِبِهِ وَ صُنُوفُ الْحَیَوَانِ مَصْرُوفَةٌ فِی مَصَالِحِهِ وَ مَنَافِع؛ و انسان به منزله کسى است که این خانه را به او بخشیده u200fاند و آنچه در آن هست به او واگذاشتهu200...

فَفِی هَذَا دَلَالَةٌ وَاضِحَةٌ عَلَى أَنَّ الْعَالَمَ مَخْلُوقٌ بِتَقْدِیرٍ وَ حِکْمَةٍ وَ نِظَامٍ وَ مُلَائَمَة؛ اینها همه، دلیل آن است که جهان هستى با اندازهu200fگیرى دقیق و حکیمانه و نظم و تناسب و هماهنگى آفریده شدهu200f شگفتیهاى آفرینش (ترجمه توحید مفضل)، ص: 46

وَ أَنَّ الْخَالِقَ لَهُ وَاحِدٌ وَ هُوَ الَّذِی أَلَّفَهُ وَ نَظَّمَهُ بَعْضاً إِلَى بَعْضٍ جَلَّ قُدْسُهُ وَ تَعَالَى جَدُّهُ وَ کَرُمَ وَجْهُهُ؛ و آن که خالق همه یکى است که این اصناف مخلوقات را با یک دیگر الفت داده و بعضى را به بعضى مربوط و محتاج گردانیده. :Imam Sadeq And though the Creator of

فَاعْتَبِرْ بِهِ فَأَوَّلُ ذَلِکَ مَا یُدَبَّرُ بِهِ الْجَنِینُ فِی الرَّحِمِ وَ هُوَ مَحْجُوبٌu200f فِی ظُلُماتٍ ثَلاثٍu200f ظُلْمَةِ الْبَطْنِ وَ ظُلْمَةِ الرَّحِمِ وَ ظُلْمَةِ الْمَشِیمَةِ حَیْثُ لَا حِیلَةَ عِنْدَهُ فِی طَلَبِ غِذَاءٍ وَ لَا دَفْعِ أَذًى وَ لَا اسْتِجْلَابِ مَنْفَعَةٍ وَ لَا دَف...

فَالسَّمَاءُ مَرْفُوعَةٌ کَالسَّقْفu200f آسمان، همانند سقف، بلند گردانیده شدهu200f شگفتیهاى آفرینش (ترجمه توحید مفضل)، ص: 46

وَ الْأَرْضُ مَمْدُودَةٌ کَالْبِسَاط؛ زمین بسان فرش، گسترانیده شدهu200f شگفتیهاى آفرینش (ترجمه توحید مفضل)، ص: 46

ِ فَإِنَّکَ إِذَا تَأَمَّلْتَ الْعَالَمَ بِفِکْرِکَ وَ خَبَرْتَهُ بِعَقْلِکَ وَجَدْتَهُ کَالْبَیْتِ الْمَبْنِیِّ الْمُعَدِّ فِیهِ جَمِیعُ مَا یَحْتَاجُ إِلَیْهِ عِبَادُهu200f؛ اگر با اندیشه و خرد در کار عالم، نیک و عمیق تأمل کنى، هر آینه آن را چون خانه و سرایى مى u200fیابى که تمام نیازهاى بندگان خدا...

یَا مُفَضَّلُ أَوَّلُ الْعِبَرِ وَ الدَّلَالَةِ عَلَى الْبَارِی جَلَّ قُدْسُهُ تَهْیِئَةُ هَذَا الْعَالَمِ وَ تَأْلِیفُ أَجْزَائِهِ وَ نَظْمُهَا عَلَى مَا هِیَ عَلَیْهu200f؛ اى مفضّل! نخستین عبرت و دلیل بر خالق جلّ و علا، همین هیأت دهى، گردآورى اجزا و نظم آفرینى در کار این عالم است. توحید الم

عبد الرحمن بن عوف به هنگام بیماری ابوبکر به دیدارش رفت و پس از سلام و احوال پرسی، با او گفت و گوی کوتاهی داشت. ابوبکر به او چنین گفت: من در دوران زندگی بر سه چیزی که انجام داده ام تأسف می خورم ، دوست داشتم که مرتکب نشده بودم ، یکی

امام باقر علیه السلامعَلَیْکَ بِالدعاءِ لْاِخوانِکَ بِظَهْرِ الْغَیْبِ فَاِنَّهُ یَهیلُ الرِّزقَ؛پشت سر برادران (دینى) خود دعا کن، که این کار روزى را به طرف تو سرازیر مى کند. بحار الأنوار جu200f73، ص: 60

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: خَلَقَ اللّه عز و جل التَّوانِیَ والکَسَلَ ، فَزَوَّجَهُما فَوُلِدَ بَینَهُمَا الفاقَةُ؛ خداوند سستى و تنبلى را آفرید و میان آن دو را پیوند داد ؛ پس از آن دو ، فقر زاده شد. الفردوس: ج۲ ص۱۸۸

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آلهمَن أدمَنَ أکلَ الزَّبیبِ عَلَى الرِّیقِ ، رُزِقَ الفَهمُ وَالحِفظُ وَالذِّهنُ ، ونَقَصَ مِنَ البَلغَمِ؛هر کس به خوردن مَویز در حالت ناشتا عادت کند ، فهم و حافظه و ذهن ، روزىِ او مى شود و بلغمِ وى مى کاهد . بحار الأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۲۷۱

امام صادق علیه السلام الدُّعَاءُ کَهْفُ الْإِجَابَةِ کَمَا أَنَّ السَّحَابَ کَهْفُ الْمَطَرِ؛ دعا مخزن و گنجینه اجابت است چنانچه ابر مخزن باران استu200f کافی ج۲ ص ۴۷۱